آموزش بزرگسالان موضوعی است که ذهن بسیاری از افراد را به خود مشغول داشته و مورد بحث و گفت و گوی فراوان قرار گرفته است. در اغلب کشورهای جهان سوم، از جمله ایران، به علت کمبود امکانات، بودجه و نیروی انسانی همیشه این سئوال مطرح بوده است که اولویت آموزش کودکان نسبت به آموزش بزرگسالان باید به چه میزان باشد و چند درصد از بودجه ی آموزشی کشور باید به بزرگسالان اختصاص یابد؟ به طور کلی در اکثر موارد بیشتر بودجه و امکانات به آموزش و پرورش کودکان و نوجوانان تخصیص یافته و آموزش بزرگسالان از اهمیت کمتری برخوردار بوده است. عواقب ناگوار اجتماعی، اقتصادی و فرهنگیِ بی سوادی که دامن گیر بخش بزرگی از نیروی انسانی جوامع امروز گردیده و متأسفانه روز به روز هم دامنه ی آن افزوده می شود، ایجاب می کند تا برای مبارزه ی قطعی با بی سوادی و تأمین آموزش های لازم برای بزرگسالانِ کم سواد، هر چه زودتر تدابیر مقتضی اتخاذ شود؛ بدین معنی که امکانات موجود از هر جهت، تجهیز و به بهترین وجه استفاده گردد. هدف از تألیف این کتاب بررسی، توصیف و مقایسه ی روش هایی است که تاکنون برای تعلیم خواندن و نوشتن به بزرگسالان استفاده شده است. در کشورهای مختلف جهان برای حل این مشکل از روش های گوناگونی استفاده گردیده که در این کتاب به بررسی آن ها پرداخته شده است؛ این بررسی و تحلیل ها می تواند برای انتخاب روش متناسب با شرایط و موقعیت ایران مفید واقع شود. باشد که از این طریق امکانات، بودجه و نیروی انسانی موجود به بهترین وجه در جهت پیشبرد اهداف آموزش بزرگسالان به کار گرفته شود.